چند ساعتی تا پایان سال میلادی مانده، می‌دانم که در دید دوستان مقیم ایران این تغییر سال خیلی جدی نیست و یادم می‌آید که قدیم‌ها مهم‌ترین خاصیتش  برای خودم پخش ده گل برتر سال از اخبار ورزشی بود! ولی بهر حال من یک سال و نه ماه است که دیگر روزهایم با ماه‌های میلادی می‌گذرد و هر روز سال 2007 و 2008 در گوشم خوانده شده، پس طبیعی است که برایم کم کم ورود به سال 2009 هم جدی شده باشد!

حالا با این مقدمه می‌خواهم یک نگاهی به بعضی اخلاق‌هایم در سال‌های گذشته بیاندازم.

1. عباس یکرنگی در یکی از کامنت‌های خواندنی‌اش برایم نوشت که این روزها دیگر کمتر کسی را می‌بینی که به کار تربیت نفس برسد و اگر اخلاقی هم مانده ژنتیکی یا خانوادگی است و نه محصول تلاش آگاهانه خود فرد. چقدر این عباس محشر است! واقعا درست می‌گوید و البته گفته‌اش در مورد من خیلی صدق می‌کند. یک سری خلقیات خوب مثل مهربانی و تواضع در من هست که رسما اعتراف می‌کنم هیچ تلاشی در جهت پرورش آن‌ها نکرده‌ام و فقط گاهی سعی کرده‌ام میزانش را کنترل کنم تا اثر منفی در خودم و اطرافیانم نگذارد. 

2. یکی دیگر از خلقیات ژنتیکی من خودانقادی و به قول دوست دیگرم رفتار پداکوژیکی با خودم است. مثلا گاهی سعی می‌کنم با توجه به شناختی که از خودم دارم خودم را مدیریت کنم. آخرینش را یادم می‌آید :

دوستی گروه اینترنتی‌ای را به من معرفی کرد که عضو شوم و روزانه اخبار و امثالهم را دریافت کنم. اولش به این دلیل که شاید اعتیادم به اخبار اینترنتی کمتر شود قبول کردم ولی بعد از دو هفته دیدم که به یک مشکل جدید تبدیل شده ولی دلم هم نمی‌آمد حذفش کنم. تکنیک ویژه خودم را به کار گرفتم. در میلم یک فولدر ساختم مخصوص همین میل‌ها و بعد میل ها که می‌رسید بدون خواندن فقط در همین فولدر می‌ریختم و به امید این‌که بعدا وقت می‌کنم و می‌خوانم، نگه‌شان می‌داشتم. بعد اتفاق بدیهیی بعدی افتاد در عرض یک هفته 100 تایی میل نخوانده جمع شد و بعد هم من با خیال راحت همه را پاک کردم و کلا از عضویت آن گروه خارج شدم و خلاص! 

3. یکی دیگر از اخلاقیات من که برای اطرافیانم خوب است و برای خودم گاهی بد، یک‌جور بالا بردن دائم اطرافیان است و تعریف همیشگی از آن‌ها . این اخلاق گرچه خیلی ممکن است در چشم نزدیکان نیاید ولی خیلی در روحیه‌شان موثر است. چند وقتی است که این موضوع را فهمیده‌ام و از آن برای انرژی دهی به دیگران استفاده می‌کنم و البته چندوقتی است که می‌بینم که خودم هم خیلی نیاز به این برخورد دارم. قبلا خیلی برایم عجیب بود که چرا در هرکاری که هستم یک‌جوری همراهان و هم‌کاران نزدیکم به مرور اعتمادبه نفس‌شان بیشتر می‌شود. به طور بدیهی فرض می‌کردم که این موضوع نتیجه تلاش و … خودشان است. البته که قطعا این گونه بود ولی یک‌بار یکی از آن‌ها به من گفت تو دائم و به طور ناخودآگاه نردبان دوستانت می‌شوی و آن‌ها را به بالا رفتن کمک می‌کنی. امیدوارم که این‌گونه بوده باشد!

این سه موضوع را کنارهم گفتم تا در سال 2009 یادم باشد و جدی‌تر به خودم و خلقیاتم برسم!

 آخر هم این‌که با این‌که این‌جا زبان اصلی فرانسه است و قاعدتا باید با خدا هم به زبان محلی حرف زد ولی دعای تحویل سال را به همان زبان عربی تکرار می‌کنم و فقط جهت یادآوری می‌گویم که می‌تواند از ترجمه گوگل استفاده کند اگر لازم بود!

يا محوّل الحَوْل والأحوال ، حوّل حالنا إلى …

توضیحات – ببخشید که شخصی نویسی من در این ایام بیشتر شده، دلیلش واضح است : امتحانات و دوری همسر و البته اگر دومی هم از جنس سومین اخلاق من نباشد ;)

کسانی که ميتوانند تو را باورمند به چرنديات بکنند، ميتوانند تو را مجبور به انجام کارهای وحشيانه کنند. ولتر

از این جا برداشتم و با لذت خواندم

دقت کرده‌ای آدم گند خودشو راحت‌تر قبول می‌کنه تا گند نفر قبلی رو، اگر قبول نداری دفعه بعد در توالت عمومی به آثار نفر قبلی دقت کن بعد به آثار خودت که بهش اضافه می‌شه هم نگاهی بیانداز، حتما قبول می‌کنی که گند خودت بهتره!

واقعا موجودات عجیبی هستیم ما انسان‌ها، هر گندی بخوایم می‌زنیم ولی همش هم گندِ‌بقیه رو بد می‌دونیم. فارغ از اینکه عموما گندِ‌ما به ما نزدیک‌تره!!

پی‌نوشت – ببخشید دیگه لازم بود به خودم و بقیه یادآوری کنم که گند، گنده حتی مال‌ خودت دوستِ عزیز!