نمیدانم چرا هرچیزی که در خارج از ایران میتوانیم جسارتا با آن حال کنیم برای بعضی زجرآور است. خیام یکی از آنهاست. اینجا او را کموبیش میشناسند و با یادآوری ایرانی بودنش لبخند میزنند. حالا تعداد زیادی از این پدیدهها نمانده، شاید چند شاعر دیگر و چند جای دیدنی. اینکه چرا با این لحن در روز گرامیداشتش مینویسیم خوب از ایرانیبازی ماست دیگر!
البته باز جای شکرش باقی است که شعری از او را میتوان در انتهای همان مطلب یافت :
ای دل تو به ادراک معما نرسی
در نکته زیرکان دانا نرسی
اینجا به می و جام بهشتی میساز
کانجا که بهشت است رسی یا نرسی
tazegia geramidashte hakime tus nabud?!!
ye beiti hast piramune ghadre kasane ma biganegan dananndo ina
ke alan yadam raft!!!